آشنایی با گندم

گندم در منابع با نام های حنطه و گیهون نیز آمده است

به گندمی که نیم کوفته باشند و پوست آن را جدا کرده و بریان کنند دشیش، برغل و یا برغول میگویند

ماهیت

از حبوب (دانه های) خوراکی مشهور است و بهترین آن تازه و خوب رسیده و سفید مایل به زردی و بعد از آن سفید است.

طبع یا مزاج

در اول گرم و در رطوبت و خشکی معتدل است

تازه خشک نشده آن در دوم تر است

عملکرد و خواص آن

بهترین غذا برای افراد سالم است

کثیرالغذا(خون زیاد تولید میکند) و چاق کننده بدن است اما مسدد یعنی باعث گرفتگی می‌شود به همین دلیل برای افرادی که گرفتگی های عروقی یا روده ای دارند ضرر دارند

ضماد جویده آن جهت نضج(پختن) دمامیل مفید است برای آن که گرم کننده پوست است

گندم برشته دیرهضم و نفاخ است

گندم خوب پخته شده نسبت به سایر روشهای مصرف، خون بیشتری تولید میکند

ضماد سوخته آن با موم و روغن جهت جلای چهره بی مانند است (روشنی و درخشندگی پوست)

آرد گندم سفید که در آن اندکی نخاله باشد که خمیره آن برآمده و نان از آن درست کنند کثیرالغذا و چاق کننده و مبهی (باه آور) است

نان فطیر و نانی که  آرد آن را بسیار نرم ساییده باشند و در آن سبوس استفاده نکنند و شسته و ماننده نشاسته شده باشد قابض و مسدد (ایجاد گرفتگی میکند) و دیرهضم است، مصلح آن شکر سنجری و انجیر  و خوردن جوارش کمونی و فلافلی بعد از آن است 

خوردن جرعه جرعه، آرد گندم پخته شده با شکر و بادام مانند حریره برای سرفه و خون آمدن از دهان (نفث الدم) و درد سینه و کلیه و چاق کردن بدن و تقویت باه به غایت مؤثر است

 از نشاسته گندم و پخته آن با آب و نعناع و روغن تازه جهت خشونت سینه استفاده میکنند

ضماد آرد گندم پخته با آب و روغن زیتون جهت تحلیل ورم های گرم و خنازیر و غدد مجرب است

مالیدن آن

با سکنجبین جهت بثور لبنیه(نوعی جوش های سفید) و

با عصاره بنج جهت منع ریختن فضولات به اعصاب و نفخ امعا و

با سرکه جهت سم هوام (حیوانات زهردار) مخصوصا آرد گندم سرخ مفید است

پاشیدن آرد گندم بر موضع گزیده سگ هار به غایت مفید است مخصوصا اگر روی آن برگ بیدانجیر ببندند

اگر نشاسته آن را با رازیانه بپزند جهت زیاد کردن شیر زنان نافع است

روغن گندم جهت منع قوبا مخصوصا قوبای اطفال و قوبای تازه و سعفه و حزاز و کلف نافع است

مضرات و مصلح

خوردن خام تازه آن، مولد کرم معده و مصلح آن سرکه کهنه و ابکامه است

خام آن مضر زنان حامله است

پخته آن نفاخ و دیر هضم و مولد ریاح است مصلح آن خوردن شیرینی‌ها

خوردن آب بعد از خام نارس آن  ایجاد قولنج ریحی میکند


منبع

عقیلی علوی شیرازی، سید محمد حسین بن محمد هادی، مخزن الأدویه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.