بررسی میخک

میخک در منابع با نام های قرنفل و قرنفول، عرنیواس، فرفلون لونک نیز آمده است

ماهیت آن:

ثمر درختی است که در جزیره ای از جزایر زیرباد که آن جزیره را جاوه و بتاویه نیز نامند به هم می رسد و در جای دیگر رشد نمیکند

آن جزیره در تصرف ولندیس است که فرقه ای از نصاری است

درخت آن فی الجمله شبیه به درخت کنار و شاخه های آن باریک و بلند مانند شاخه های یاسمین که به هندی چنبیلی نامند و بلند شده باز به سوی زمین میل کرده

برگ آن شبیه به برگ انار و از آن بزرگتر

ثمر آن که قرنفل (میخک) است باریک بلند، از یک بند انگشت کوچکتر و اندکی پهن و سر آن مشرف(دندانه دندانه دار) و بر سر آن قبه ای به شکل حباب و چون خشک میشود در بسته ها که می آورند به سبب مالیدن به هم اکثر قبه آن جدا می گردد و آن را نر و ماده باشد

نر آن بزرگتر و اغبر(خاکی رنگ) و کم رنگ و کم بو و کم طعم تر از ماده

ماده آن کوچک تر و در صفات مذکوره (مشخصات گفته شده) قویتر و بهتر

مستعمل(مورد استفاده آن) نوع ماده تازه، خوشبوی قوى الرایحه، تند طعم مایل به شیرینی، تیره رنگ بالیده آن است که در خاییدن و کوبیدن اجزای آن به طور کامل خوب نرم شود و خشبیت نداشته باشد (قاطی نداشته باشد) و آنچه به خلاف این اوصاف باشد زبون(ضعیف).

طبیعت یا مزاج میخک:

در سوم گرم و خشک

جهت آشنایی با درجه مزاج کلیک کن

افعال و خواص آن

با قوت تریاقیت و تفریح

اعضاء سر:

  • مقوی ارواح و اعضای رییسه باطنی و حافظ آنها جهت تقویت دماغ و ذهن و فکر
  • رفع سردرد سرد و تر و فالج و لقوه(فلج صورت) و نزلات متوالی و سکته
  • بازکردن گرفتگی های مغزی
  • و سایر بیماری های سرد و تر و سوداوی دماغی(مغز) و عصبانی(عصب) نافع است
  • سوداوی مزاجان و کسی که در مزاج او سودا غالب باشد به صورت خوراکی و سعوط ونفوخ (کشیدن پودر آن به بینی) و مالیدن و ضماد به تنهایی و یا با ادویه مناسب کاربرد دارد
  • جهت تقویت لثه و درد دندان سرد و رفع بدبویی دهان
  • جویدن آن باعث خوشبویی دهان
  • اکتحال آن (سرمه کشیدن) و یا خوردن آن جهت تقویت چشم و رفع سبل و غشاوه

اعضاء سینه:

  • جهت سرفه سرد و تر
  • تنگی نفس کهنه رطوبی
  • خفقان سرد و وحشت و خوف و وسواس
  • خوردن آن باعث افزایش شجاعت میشود

اعضاء دستگاه گوارش:

  • مقوی معده و قوت هاضمه و امعا و کبد و کلیه سرد و طحال و باه و رحم
  • مسخن (گرم کننده) و رفع کننده بیماری های سرد اعضای گفته شده
  • رفع کننده قی و غثیان(اضطراب و دلهوره) و فواق (سکسکه) و آروغ
  • تحلیل کننده ریاح غلیظ حاصل از غذاهای لزج غلیظ
  • جهت استسقای لحمی
  • تقطیر البول (قطره قطره آمدن ادرار، پروستات) و سلس (تکرر ادرار)
  • درمان علل بلغمی و سوداوی و زلق الامعاء رطوبی (لغزندگی روده ها)
  • جهت بیماری های سرد رحم به صورت خوراکی یا فرزجه
  • آشامیدن نیم درم (1.2 گرم) با شیر تازه دوشیده به شرط مداومت به غایت محرک باہ (نیروی شهوت)
  • و مدوامت یک درم (2.4 گرم) در وقت طهر و پاکی از حیض باعث حمل (بارداری) و تسخین رحم(گرم کردن رحم)
  • مالیدن و ضماد نوع ماده آن بر پیش سر جهت بیماری های سرد مغز (دماغی) و بر درد های سرد مسکن آنها
  • در ورم های سرد محلل آنها
  • ضماد ممضوغ (جویده شده) آن با آب دهان بر احلیل (آلت تناسلی مردان) هنگام مقاربت باعث افزایش لذت جنسی دوطرف میشود

مضرات میخک

مضر کلیه و امعا

مصلح میخک

صمغ عربی

قدر شربت (مقدار مصرف) :

تا یک مثقال (3.456 گرم)

بدل یا جایگزین میخک:

به وزن آن دارچین و نصف آن بسباسه است

و نیم وزن آن فرنجمشک و نیم وزن آن خولنجان

و به وزن آن نیز خولنجان گفته اند


منبع:

عقیلی علوی شیرازی، سید محمد حسین بن محمد هادی، مخزن الأدویه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.