آشنایی با موز

در منابع موز با نام های طلع و کیله نیز آمده است

ماهیت آن

ثمر درختی است هندی و انواع مختلفی دارد

درخت آن به ارتفاع به ۸ متر نیز می‌رسد برگ آن عریض و طولانی تا دو متر رشد میکند و موز از تنه آن رشد می‌کنند

میوه آن در ابتدای ظهور در غلافی صنوبری شکل بنفش مایل به سرخی و سبزی میباشد، سپس شکافته شده و خوشه ظاهر می‌گردد و در آن خوشه دانه های موز بسیار ریز شکل می‌گیرد که به مرور بزرگ شده و پخته می‌گردد

به دلیل بلند و ضخیم بودن شاخه های موز به اشتباه به آن درخت می‌گویند در صورتی که آن شاخه است که مانند پیاز لایه لایه است با رطوبت زیاد و بعد از میوه دادن خشک می‌شود

بعد از رسیدن آن را قطع می‌کنند و بعد از آن تنه آن خشک می‌شود در هند مغز شاخه را ورق ورق می‌کنند و با ماهی می‌خورند به جوف شاخه موز کنجیال گویند

در بنگاله به فصل خاصی اختصاص ندارد و در تمام سال میوه می‌دهد

طبع یا مزاج

در گرمی معتدل و در دوم تر و با قوت قابضه

عملکرد و خواص موز

جالی (شستشو دهنده)

کثیرالغذا ( خون زیاد تولید میکند)

دیرهضم و بعد از هضم خون غلیظ تولید می‌کند

چاق کننده بدن است

اعضای سینه و دستگاه گوارش

مفرح و ملین سینه است

جهت سرفه خشک و خشونت حلق مفید است

در ترطیب معده و حبس شکم کاربرد دارد

باعث تحریک نیروی جنسی گرم مزاجان و دفع کننده لاغری کلیه است

زیبایی

مالیدن آن با سرکه و آب لیمو برای کچلی و سعفه و جرب و حکه مفید است

با آب و تخم خربزه جهت کلف و زیبایی رنگ صورت مفید است

ضماد برگ آن محلل ورم ها است

زخم ها و جراحات

پاشیدن پودر خاکستر پوست آن و پوست درخت جهت خون ریزی جراحت ها و

خشک کردن و التیام زخم ها موثر است

مزاج موز

مضرات

دیرهضم و نفاخ است و مداومت در مصرف آن باعث ریاح و خون غلیظ بلغمی و بلغم و ایجاد گرفتگی عروقی(سدد) و قولنج و زحیر و ضعف هاضمه مخصوصا در گرم مزاجان و تر مزاجان و ساکنین مناطق شرجی می‌شود

همچنین باعث نزول آب در اعضاء و بیضه ها می‌شود مخصوصا اگر روی آن آب بنوشند

مصلح آن

خوردن نمک بعد از آن

مربای زنجبیل

عسل و شکر در بعضی مزاج های سرد

سکنجبین بزوری و شکری در گرم مزاجان

خوردن آن ناشتا بسیار مضر است

در کل در افراد با مزاج گرم و خشک قوی و شهرهای گرم و خشک موافق و مناسب است و مقوی و مفرح و چاق کننده است

برای بدن های سرد و تر و ضعیف و ساکنین شهرهای شرجی مضر است و ایجاد کننده تمام بیماری های گفته شده در بخش مضرات است


منبع

عقیلی علوی شیرازی، سید محمد حسین بن محمد هادی، مخزن الأدویه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.