بررسی فلفل سیاه و سفید

فلفل سیاه و سفید که در منابع با نام های فلفل، پلپل، پلپلی، بشوریمون، ارنیفس، مرچ، کلمرچ یعنی فلفل گرد نیز آمده است

ماهیت آن:

ثمری هندی است یعنی در بعضی شهرهای هند و بنگاله و جزایر ملک دکهن رشد میکند

گیاه آن دو نوع شنیده شده:

1_ یکی شبیه به گیاه دارفلفل و لبلاب و بر مجاور خود می پیچد یعنی از قبیل نجم و بیاره و برگ آن شبیه به برگ تانبول و از آن کوچک تر و در ملاست از آن کمتر و صنوبری شکل شبیه به برگ لبلاب و از آن ضخیم تر و تند طعم با عفوصت (گسی) و تلخی و ثمر آن که فلفل است خوشه دار و در هر خوشه ده بیست دانه متصل به هم شبیه به خوشه بقم و توت بزرگی و به طول یک دو بند انگشت و دانه های آن به خامی سبز و بعد از رسیدن بنفش و بزرگ تر از دانه گشنیز و به اندازه نخودی کوچک و به چوبهای بسیار باریک و پیوسته به خوشه آن

بعد از خشک شدن سیاه و با شکنج(چروک) و چین دار گردد

2_ دوم گیاه آن به قدر دو سه ذرع(2، 3 متر) و برگ آن شبیه به برگ عنب الثعلب و از آن در طول اندکی بلندتر و در عرض کمتر یعنی باریک تر و بلندتر و با حدت و اندکی تلخی و ثمر آن در خوشه شبیه به خوشه عنب الثعلب و ذرت و لیکن بزرگ تر از خوشه عنب الثعلب و کوچک تر از خوشه ذرت و دانه های ثمر آن مانند دانه های ثمر نوع اول

آنچه مشهور است که سفید نیز می باشد همان سیاه است که پوست آن را جدا کردن.

گیاه فلفل سیاه

طبیعت یا مزاج فلفل:

سیاه آن در آخر سوم گرم و خشک

سفید و یا پوست کنده آن در اول سوم گرم و خشک

شیخ الرئیس فلفل سیاه را در چهارم گرم و خشک گفته است

برای آشنایی با درجه مزاج کلیک کن

افعال و خواص آن:

محلل

جذاب (جذب کننده)

جالی(پاک کننده)

مسخن (گرم کننده)

پاکسازی بلغم(منقی)

با قوت تریاقیت.

اعضاء سر:

مقوی حافظه و اعصاب

جهت بیماری های عصب بسیار مفید

جویدن آن با مویز جهت جلب و دفع رطوبات دماغ و معده

روغن مالی با روغن جوشانیده آن جهت فالج و خدر (بی حسی) و جمیع امراض سرد و مرطوب و رفع قشعریره (لرز) تبهای سرد

به دستور آشامیدن آن با ادویه قابض جهت بیماری های گفته شده

مالیدن جوشانده آن در گلاب جهت رفع نزله های سرد و درد دندان

به دستور مضمضه با آن که با پوست خشخاش جوشانیده باشند و همچنین سنون (مسواک) بدان به جهت درد دندان کرم خورده.

دستگاه گوارش

آشامیدن آن

قاطع بلغم و مسخن (گرم کننده) و مقوی معده و کبد و هاضمه و مشهی (اشتها آور)

رافع آروغ ترش

لطیف کننده غذاهای غلیظ و خلط غلیظ

رقیق کننده خون غلیظ سردمزاجان

دفع کننده جذام و ریاح و مغص(درد شکم)

آشامیدن فلفل با برگ غار تازه جهت تحلیل نفخ

ضماد فلفل با سرکه جهت تحلیل ورم طحال و مداومت آن مانع قولنج ریحی و بلغمی

چشم ها

اکتحال(سرمه) آن جهت رفع ضعیفی چشم(بینایی) و جلای بیاض آن و ناخنه

اعضاء سینه:

جهت دفع سرفه سرد و مرطوب

درد سینه و ربو

با عسل جهت خناق بلغمی

به دستور با لعوقات(داروی لیسیدنی) و حریره های مناسب جهت پاکسازی ریه و منع اجتماع رطوبات لزج و بلغم ها در سینه.

اعضاء النفض:

مدر بول و حیض

با ادویه قابض جهت تقطیر بول و ادرار بول و حیض

حمول آن (قراردادن در واژن) بعد از جماع مانع بارداری میشود.

الباه (نیروی جنسی):

آشامیدن آن با شیر و شکر جهت تقویت باه(نیروی جنسی)

خواص فلفل سیاه و سفید

ورم ها و جوش ها و زیبایی و غیرها:

ضماد آن با زفت محلل خنازیر (ورم های لنفاوی) و رفع داخس و برص ناخن و جذام

با حنا جهت رویانیدن ناخن از بین رفته از قوبا و غیر آن با تکرار عمل و مداومت

 به دستور با پیه مرغ و با آرد باقلا و نخود پاک کننده بهق

با نطرون به نهایت پاک کننده بهق و سرخ کننده چهره

با پیاز و نمک جهت رویانیدن موی در موضع داء الثعلب که به قوت تمام بمالند

با محللات جهت تهبج(ورم کردن) ریحی

با مرهم داخلیون جهت تحلیل ورم های بلغمی

آلات مفاصل:

گرم کننده عصب و عضلات به حدی که معادل آن دوایی نیست.

سموم:

پادزهر سموم است

آشامیدن آب جوشانیده کوبیده آن جهت دفع سمیت مارگزیده و عقرب گزیده و افیون خورده که مکرر بیاشامند و قی کنند تا اثر سمیت باقی است

گفته اند چون مار گزیده آن را بجود اگر حدت(تندی،تیزی) آن را دریابد زهر در آن چندان اثر ننموده و اگر درنیابد زهر بسیار در آن عمل نموده و این امتحان قوی است برای تشخیص خلاص شدن از سم و یا تأثیر آن که تا به چه حد است.

مضرات و پرهیزات:

یجاد سردرد در گرم مزاجان

مخشن سینه و حلق

مضر کبد گرم و کلیه

مضر کسانی که کم خونی دارند

مضر کسانی که جراحت باطنی و دردی که در مجاری ادراری دارند

خشک کننده منی

در فصل گرما و جوانان گرم مزاج و امراض گرم حاده ضرر دارد

زنان باردار با احتیاط مصرف کنند

 مصلح فلفل

 روغن های سرد

 در سرد مزاجان عسل مصفی

قدر شربت (مقدار مصرف)

تا یک مثقال (3.456 گرم)

بدل یا جایگزین آن:

زنجبیل و دارفلفل است

سفید آن برای امراض معده و طحال و سموم از سیاه آن بهتر است


منبع:

عقیلی علوی شیرازی، سید محمد حسین بن محمد هادی، مخزن الأدویه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.