بررسی اسفناج

اسفناج در منابع با نام های اسفناخ، سوناخیوس، سومان فوسوخیوس، ارقیا، اسپناج، اسپنس، پالک نیز آمده است

ماهیت آن:

گیاهی است معروف، بستانی و بری نیز می باشد و از بستانیآن در غذاها استفاده میکنند

بهترین آن باران خورده آن است.

بری=صحرایی،خودرو

بستانی=باغی، کشت شده

طبیعت یا مزاج اسفناج:

در آخر اول سرد و تر

گفتند از لحاظ گرمی و سردی معتدل است برای همین گرم مزاج و سرد مزاج میتوانند آن را مصرف کنند

اما بهتر است گرم مزاجان با آب جوشانده جو (کشک جو) و روغن بادام شیرین تناول کنند در این روش برای تب های گرم و سرفه خشک و حبس شدن شکم مفید است

سردمزاجان نیز اگر با گوشت فربه و برنج و ادویه های گرم خوشبو مصرف کنند بهتر است

افعال و خواص اسفناج:

ملین طبع به سبب قوت جالیه

 شستشو دهنده

رادع (جلوگیری، بند آورده)

سریع الهضم

جید الغذاتر (غذای خوب) و کم نفخ تر از سایر بقول

جهت التهاب و تشنگی و تبهای گرم و امراض سینه و درد شش گرم و سل و درد کمر دموی

خوردن جوشانده آن با اشیای مناسب و با باقلا، جهت نزلات گرم مجرب است

غرغره آن با آب، جهت درد گلو و زبان کوچک مفیداست

آشامیدن عصاره آن با شکر، جهت درد گلو و زبان کوچک و یرقان و شکستن سنگ و عسر بول(سختی ادرار) و حرقت(تیزی) آن و سوزش اخلاط مراری

ضماد پخته آن، جهت درد مفاصل گرم و ورم های گرم و حبس بول که از حرارت باشد

ضماد خام آن، جهت ورم فلغمونی و گزیدن زنبور و انفجار دمامیل (دمل ها)

مالیدن جوشانده آن با سفیداب، جهت بثور(جوش) مفید است

مضرات و مصلح اسفناج

مضرات :

مضر سرد مزاجان و افرادی که سردرد دارند

مصلح

 پختن آن با روغن بادام یا روغن گاو تازه و دارچین و فلفل و آبکامه

مقدار مصرف اسفناج

عصاره(آب) آن:

 تا دو مثقال (7 گرم)

جایگزین آن:

خرفه و قطف

تخم اسفناج

تخم آن جهت درد قلب و درد احشاء و تبهای گرم

شیره آن جهت تب دق و سل مجرب است

ضماد پخته آن، جهت درد ورم های گرم و تلیین ورم های سفت بسیار مفید است.

مضرات تخم اسفناج:

مضر طحال

مصلح تخم آن

گل مختوم

مقدار مصرف:

دو درم (4.8 گرم)

بدانید که اسفاناج پخته و غذاهای درست شده، از آن ساده یا چاشنی دار، و معطر شده به روغن بادام شیرین یا روغن گاو تازه، برای سردرد و تشنج یبسی(خشک) و ورم های گرم سر مفید است

با گوشت های خوب و نیکو، جهت مالیخولیا و جنون و قطرب و مانیای ایجاد شده از سودای صفراوی

با پاچه بره یا پاچه بزغاله، جهت دوار(سرگیجه) و سدر گرم (سیاه رفتن چشم) و خناق ها و امراض سینه و ریه و سل و سعال

با کشک جو (آش جو) و ماش پوست کنده جهت ذات الجنب و حبس البول و حرقت(سوزش) آن و تب های گرم و تسکین عطش نافع است


منبع:

عقیلی علوی شیرازی، سید محمد حسین بن محمد هادی، مخزن الأدویه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.